Akupunktur yalnız Çin’in değil, Kore, Japonya ve Vietnam’ın da tarihidir ve her ülkede kendi aletini, kendi okulunu ve kendi toplumsal yerini buldu. Bu modül Çin dışındaki gelişmeleri, özellikle Japonya’da görme engelli uygulayıcıların mesleği nasıl biçimlendirdiğini izler.
Tarih. Taş iğneden Türkiye’deki yönetmeliğe. Her evre kendi belgesiyle anlatılır; efsane ile kayıt, sonradan yazılmış köken anlatısı ile döneminin metni ayrı tutulur.
Bu modülün sonunda
- Kore tıbbının akupunktura kattığı özgün okulları tanır.
- Sugiyama Waichi’nin kılavuz tüpünün iğnelemeyi nasıl değiştirdiğini açıklar.
- Japonya’da akupunkturun görme engelliler için bir meslek olmasının tarihsel nedenlerini anlatır.
- Bugün tek bir «Çin akupunkturu» yerine birden çok gelenekten söz edilmesinin nedenini gösterir.
Dersler
- M07-D01Kore: Dongui Bogam ve Saam akupunkturuYayında
Heo Jun’un Dongui Bogam’ının Kore tıbbındaki yerini ve beş evre ilişkisine dayanan Saam akupunkturunun Kore’ye özgü bir okul olarak doğuşunu anlatır.
- M07-D02Sugiyama Waichi ve kılavuz tüpYayında
Sugiyama Waichi’ye atfedilen kılavuz tüpün (kanshin) ince iğnenin deriye ağrısız girmesini nasıl kolaylaştırdığını ve Japon iğnesinin incelmesine katkısını açıklar.
- M07-D03Görme engellilerin mesleğiYayında
Japonya’da masaj ve akupunkturun yüzyıllar boyunca görme engelli uygulayıcıların mesleği olmasını ve dokunmaya dayalı tanının bu gelenekte neden öne çıktığını anlatır.
- M07-D04Meiji dönemi: Batı tıbbı karşısındaYayında
Meiji döneminde Batı tıbbının resmî tıp olmasıyla akupunkturun nasıl ikinci plana itildiğini ve hangi yolla varlığını sürdürdüğünü açıklar.
- M07-D05Vietnam, Tibet ve MoğolistanYayında
Vietnam, Tibet ve Moğol tıbbında iğne ve dağlama uygulamalarının yerini tanır ve her geleneğin yerel öğretiyle nasıl harmanlandığını örnekler.