İçeriğe geç

MD19-M01-D01

Eğitmen ne yapar, ne yapmaz

Meditasyon eğitmeninin görevini terapist, hekim ve din görevlisinin görevinden ayırt eder ve kendi yetki sınırını bir paragrafta yazar.

Meditasyon Bölümü — Meditasyon Eğitmenliği ve Mesleki Etik Akademisi — MD19-M01, Eğitmenliğin çerçevesi ve yetki · 1.959 kelime · ≈ 9 dk okuma · 13 dk dinleme

Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.

Meditasyon eğitmeni bir uygulamayı öğretir, deneyime eşlik eder, uygulamayı uyarlar, zorlayıcı deneyimi fark edip yönlendirir ve kendi sınırını açıkça söyler; tanı koymaz, tedavi ya da ilaç önermez ve inanç konusunda hüküm vermez.

Crane ve arkadaşlarının makalesi eğitmen yeterliliğinin, kendi uygulamasının üzerine ayrıca kurulan ve gelişimi ve değerlendirmesi tartışılması gereken bir beceri olduğunu ortaya koyar.

Crane ve arkadaşlarının değerlendirme aracı çalışmasında 16 değerlendirici 43 eğitmenin öğretim bütünlüğünü değerlendirdi; iç tutarlılık ve değerlendiriciler arası güvenirlik yüksekti. Öğretim niteliği gözlenebilir ve tartışılabilir bir beceridir.

Eğitmenin üç komşu rolü vardır: terapist, hekim ve din görevlisi. Bir sorunun hangi alana düştüğü, onun nasıl cevaplanacağını belirler.

Sınırı bilmek soruyu reddetmek değildir; dinlemek, kabul etmek ve doğru adresi göstermek, eğitmenin kendi alanındaki en değerli işlerinden biridir.

Açılış sahnesi

Eskişehir'de bir kültür merkezinin küçük salonunda, cumartesi sabahı on iki kişilik bir başlangıç grubu. Grubu üç yıldır düzenli meditasyon yapan ve geçen yıl bir eğitmenlik kursunu bitiren Deniz yürütüyor. Oturum bitip herkes ayakkabılarını giyerken üç kişi sırayla Deniz'in yanına geliyor.

Kırk yaşlarında bir kadın, Sibel, sesini alçaltıyor: «Hocam, eşimle aram çok kötü, geceleri ağlıyorum. Siz bana bir şey söyler misiniz, ne yapmalıyım?»

Altmışlarında bir adam, Hüsnü Bey, ilaç kutusunu gösteriyor: «Tansiyon ilacımı bıraksam, bu nefes çalışmaları yeter mi sizce?»

Yirmilerinde bir genç, Arda, gözleri parlayarak soruyor: «Hocam, bu yaptığımız şey hangi dine ait? Ruhumuz bir yere mi gidiyor oturunca?»

Deniz üç soruya da cevap vermek istiyor. Üçü de ona güveniyor, üçü de bir şey bekliyor. Ama Deniz bir an duruyor ve kendine soruyor: bu sorulardan hangisi benim sorum?

Bu derste ne olacak

Bu akademi meditasyonu başkasına öğretmenin becerisini ve sınırını işliyor. İlk ders, öğretmeye başlamadan önce sorulması gereken soruyla başlıyor: bir meditasyon eğitmeni ne yapar, ne yapmaz?

Önce eğitmenliğin kendi başına bir yeterlilik olduğunu iki kaynakla göreceğiz: eğitmen yeterliliğinin nasıl geliştiğini ve değerlendirildiğini tartışan bir çalışma ve öğretimin niteliğini ölçmek için geliştirilmiş bir değerlendirme aracı. Sonra eğitmenin rolünü komşu üç rolden ayıracağız: terapist, hekim ve din görevlisi. Son olarak Deniz'in üç sorusuna birer cevap yazacak ve kendi yetki sınırınızı bir paragrafta tanımlayacaksınız.

Sıfır noktası

Bölümün ana akademisinin eğitmenlik hattı, öğretimin kendi uygulamasından, öğrenme tasarımından, rehberlik dilinden, grup yönetiminden, travma duyarlılığından, etikten ve sevkten oluşan bir beceri alanı olduğunu kurmuştu. Etik ve güç dersi (S9-M06) bir kavramı öne çıkarmıştı: yapısal güç farkı, yani öğretim ilişkisinde tarafların konumlarından doğan ve iyi niyetten bağımsız olarak var olan eşitsizlik. Tarama, sınır ve sevk dersi (S9-M08) de eğitmenin göremediği iç deneyimleri ve sevk listesini işlemişti. Bu ders o çerçevenin en başına, rolün kendisine dönüyor.

Mekanizma

Eğitmenlik bir yeterliliktir

Bir etkiyi ölçmeyen, bir alanın tartışmasını ve çerçevesini sunan kavramsal bir makale; bir bulgu taşımadığı için [D] düzeyine koyuyoruz.

Deniz'in cumartesi sabahı için çıkarılacak fikir tek: meditasyon yapmak ile meditasyon öğretmek aynı şey değil. Deniz üç yıldır meditasyon yapıyor; ama cumartesi sabahı karşılaştığı sorular, kendi uygulamasının ona öğretmediği şeylerdi. Yazarların sorduğu soru, «iyi bir meditasyon eğitmeni nasıl yetişir?», tam bu boşluğa işaret ediyor: eğitmenlik, kendi uygulamasının üzerine ayrıca kurulan bir yeterlilik.

Öğretim ölçülebilir mi?

Tek bir geliştirme çalışmasından gelen ilk güvenirlik ve geçerlilik verileri; [C] olarak okuyoruz.

Bu kart eğitmenliğin bir yeterlilik olduğu fikrini somutlaştırıyor. Öğretimin niteliği, birbirinden bağımsız değerlendiricilerin büyük ölçüde aynı sonuca vardığı biçimde ölçülebiliyor. Bu, iyi öğretimin bir kişilik özelliği ya da bir karizma değil, gözlenebilir ve geliştirilebilir bir beceri olduğunu gösteriyor.

Bir sınır var: bu araç belirli yapılandırılmış programlar için geliştirildi. Deniz'in kültür merkezindeki grubu bu programlardan biri değil. Ama aracın arkasındaki fikir, öğretimin kendine ait bir niteliği olduğu, her eğitmen için geçerli.

Üç komşu rol

Deniz'in üç sorusu, eğitmenliğin üç komşu rolle sınırını gösteriyor.

Sibel'in sorusu bir terapistin alanına giriyor. Evlilikteki bir sıkıntı, geceleri ağlama; bunlar bir psikoloğun ya da psikolojik danışmanın değerlendirebileceği ve üzerinde çalışabileceği şeyler. Eğitmen Sibel'i dinleyebilir, üzüntüsünü fark edebilir ve onun bir destek almasının iyi olabileceğini söyleyebilir. Ama ona evliliği hakkında ne yapması gerektiğini söylemek, eğitmenin rolü değil.

Hüsnü Bey'in sorusu bir hekimin alanında. Bir ilacı bırakmak ya da dozunu değiştirmek, yalnızca o ilacı yazan hekimin kararıdır. Eğitmen burada açık olmalı: «Bunu doktorunuza sormalısınız; ilacınızı onun bilgisi dışında bırakmayın.» Bu, Hüsnü Bey'in nefes çalışmalarını değersiz kılmaz; yalnızca onları doğru yere koyar.

Arda'nın sorusu bir din görevlisinin ya da bir inanç geleneğinin öğretmeninin alanına dokunuyor. Ruhun nereye gittiği, bir uygulamanın bir dine ait olup olmadığı inanca dair sorular. Eğitmen uygulamanın tarihsel kökenleri hakkında bildiklerini söyleyebilir; ama ruh, kurtuluş ya da doğru inanç üzerine hüküm vermek onun yetkisinde değil.

Eğitmenin kendi alanı

Bu üç sınırın içinde eğitmenin kendi alanı geniş ve değerli. Eğitmen bir uygulamayı açık ve güvenli biçimde öğretir. Katılımcının uygulamayla ilgili deneyimini dinler ve sorularına eşlik eder. Uygulamayı katılımcının durumuna göre uyarlar. Zorlayıcı bir deneyimi fark eder, uygulamayı durdurur ve gerektiğinde yönlendirir. Ve kendi sınırını bilir ve bunu katılımcıya açıkça söyler.

Bu son madde belki en önemlisi. Ana akademinin etik ve güç dersindeki yapısal güç farkı, katılımcının eğitmene kendi alanı dışındaki sorular için de güvenmesine yol açabilir. Sibel, Hüsnü Bey ve Arda, Deniz'e onu bilge biri olarak gördükleri için geliyorlar. Bu güveni kendi alanının dışına taşımak, bir yardım değil, bir sınır aşımı olur.

Örneklerden okuma

Deniz'in üç sorusu

Sınırın başka yüzleri

Kanıtı okurken

Kısa vakalar

Usta katmanı

Bir sorunun eğitmenin alanında olup olmadığını anlamak için üç soru sorulur.

Bu soru uygulamayla mı ilgili? Uygulamanın nasıl yapılacağı, uygulama sırasındaki deneyimler, uygulamanın kişinin durumuna göre uyarlanması eğitmenin alanındadır.

Bu soru bir tanı, bir tedavi ya da bir ilaçla mı ilgili? O zaman bir hekimin ya da bir ruh sağlığı uzmanının alanındadır.

Bu soru bir inanç, bir ibadet ya da bir kurtuluş anlayışıyla mı ilgili? O zaman kişinin kendi inanç geleneğinin alanındadır.

Bir incelik: sınırı bilmek, soruyu reddetmek değil. Deniz'in üç cevabında da dinleme, kabul ve yönlendirme vardı. Eğitmenin işi, kendi alanında elinden gelenin en iyisini yapmak ve alanının dışında kalan sorular için doğru kapıyı göstermektir. Ana akademinin tarama, sınır ve sevk dersindeki sevk listesi tam bu iş için var.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Yetki sınırı

Bu akademi meditasyon eğitmenliğinin becerilerini ve sınırlarını öğretir; herhangi bir sertifika, eğitmenlik belgesi ya da yetki belgesi vermez. Yapılandırılmış farkındalık programlarında eğitmen yetkisi, o programların kendi eğitim kurumları tarafından verilir. Bu akademiyi tamamlamak, kimseye bir program öğretme yetkisi kazandırmaz.

Bir meditasyon eğitmeni tanı koymaz, tedavi önermez, ilaç değişikliği önermez ve inanç konusunda hüküm vermez. Bir katılımcının ruh sağlığı, beden sağlığı ya da inancıyla ilgili soruları, o alanda yetkin kişilere yönlendirilir. Türkiye'de meditasyon eğitmenliğinin hukuki durumu bu dersin konusu değildir ve burada bir hukuki hüküm kurulmaz; bir sonraki ders bu durumun resmî kaynaklardan nasıl doğrulanacağını işler. Crane ve arkadaşlarının iki çalışması da özetlerinden okundu.

Kendin dene

Kilit özet

Meditasyon eğitmeni bir uygulamayı öğretir, deneyime eşlik eder, uygulamayı uyarlar, zorlayıcı deneyimi fark edip yönlendirir ve kendi sınırını açıkça söyler; tanı koymaz, tedavi ya da ilaç önermez ve inanç konusunda hüküm vermez.

Crane ve arkadaşlarının makalesi eğitmen yeterliliğinin, kendi uygulamasının üzerine ayrıca kurulan ve gelişimi ve değerlendirmesi tartışılması gereken bir beceri olduğunu ortaya koyar.

Crane ve arkadaşlarının değerlendirme aracı çalışmasında 16 değerlendirici 43 eğitmenin öğretim bütünlüğünü değerlendirdi; iç tutarlılık ve değerlendiriciler arası güvenirlik yüksekti. Öğretim niteliği gözlenebilir ve tartışılabilir bir beceridir.

Eğitmenin üç komşu rolü vardır: terapist, hekim ve din görevlisi. Bir sorunun hangi alana düştüğü, onun nasıl cevaplanacağını belirler.

Sınırı bilmek soruyu reddetmek değildir; dinlemek, kabul etmek ve doğru adresi göstermek, eğitmenin kendi alanındaki en değerli işlerinden biridir.

Sonraki derse köprü

Deniz kendi yetki sınırını yazdı. Ama Arda bir gün ona başka bir soru soruyor: «Hocam, siz devletten onaylı bir eğitmen misiniz? Meditasyon eğitmenliği bir meslek mi?» Deniz bu sorunun cevabını bilmiyor ve tahminle cevap vermek istemiyor.

«Türkiye'de hukuki durumu doğrulamak» dersi, bir eğitmenlik unvanının ulusal bir meslek standardına ya da yeterliliğe dayanıp dayanmadığını resmî kayıtlar ve Resmî Gazete üzerinden nasıl kontrol edeceğinizi gösterecek.

Anlamadığın bir yer mi var?

Mentor yalnız bu dersin metnine dayanarak cevap verir. Metinde geçmeyen bir şey sorarsan uydurmaz, geçmediğini söyler.

Bu sayfa hakkında ne düşünüyorsun?