MD19-M01-D03
Yetki kimden gelir
Yapılandırılmış programlarda eğitmen yetkisini o programın eğitim kurumunun verdiğini açıklar ve bu akademinin bir sertifika ya da yetki belgesi vermediğini belirtir.
Meditasyon Bölümü — Meditasyon Eğitmenliği ve Mesleki Etik Akademisi — MD19-M01, Eğitmenliğin çerçevesi ve yetki · 1.952 kelime · ≈ 9 dk okuma · 13 dk dinleme
Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Yapılandırılmış bir programı öğretme yetkisi, ne devletten ne de bir meslek diplomasından gelir; o programın kendi eğitim kurumunun tanımladığı eğitmen yolundan gelir.
Hecht ve arkadaşlarının çalışmasında öğretim becerisi bağımsız değerlendiricilerce ölçülebildi; tek bir değerlendiricinin güvenirliği orta, üç değerlendiricinin ortalaması iyiydi. Daha yüksek öğretim puanları öğrencilerde daha büyük kaygı iyileşmesiyle ilişkiliydi.
Kenny ve arkadaşlarının uluslararası yönergeleri, eğitmen ve yetiştirici standartlarının alanın kendi topluluğu tarafından «yaşayan belgeler» olarak geliştirildiğini gösterir.
Bir yetkiyi sorgulamak beş soru ister: hangi program, hangi kurumun yolu, hangi basamaklar, kim değerlendirdi ve güncel mi?
Bu akademi hiçbir yetki ya da sertifika vermez. Yapılandırılmış bir programın yetkisi olmayan biri de, kendi sınırını açıkça söyleyerek ve programın adını kullanmadan, farkındalık çalışmaları yürütebilir.
Açılış sahnesi
İzmir'de bir hastanenin psikiyatri servisinde çalışan psikolog Nesrin, servisin hastaları için sekiz haftalık, yapılandırılmış bir farkındalık programı başlatmak istiyor. Programın kitabını okumuş, birkaç atölyeye katılmış, iki yıldır her sabah oturuyor. Başhekim yardımcısı ona tek bir soru soruyor: «Bu programı öğretme yetkiniz var mı?»
Nesrin soruyu ilk anda tuhaf buluyor. Psikolog olarak terapi yapma yetkisi var; hastalarla çalışıyor. Ama bu soru o yetkiyle ilgili değil. Başhekim yardımcısı, Nesrin'in bu belirli programı, programın tasarlandığı biçimde öğretebileceğini kimin söylediğini soruyor.
O akşam Nesrin programın kendi sitesine bakıyor ve bir sayfa buluyor: eğitmen yolu. Birkaç basamak, bir süpervizyon dönemi, bir değerlendirme. Okudukça bir şeyi fark ediyor: bu yetki ne devletten ne de bir üniversite diplomasından geliyor; programın kendisini yaşatan bir eğitim topluluğundan geliyor.
Bu derste ne olacak
İlk ders eğitmenin rolünü, ikinci ders resmî bir unvanın nasıl doğrulanacağını işledi. Bu ders üçüncü bir kaynağa bakıyor: yapılandırılmış bir programı öğretme yetkisinin kimden geldiğine.
Önce bir eğitmenin öğretim becerisinin nasıl değerlendirildiğini, bir değerlendirme aracının bağımsız değerlendiricilerle sınandığı bir çalışmayla okuyacağız. Sonra bir alanın kendi eğitmen yetiştirme standartlarını nasıl kurduğunu, uluslararası bir yönergeler çalışması üzerinden göreceğiz. Ardından bir eğitmenin yetkisini sorgularken sorulacak soruları yazacağız. Son olarak bu akademinin neden hiçbir yetki ya da sertifika vermediğini açıkça söyleyeceğiz.
Sıfır noktası
Modülün açılış dersi (MD19-M01-D01) öğretim bütünlüğünü, yani bir kursun kendi kılavuzuna sadık ve ustaca yürütülmesini tanımlamıştı. Bir önceki ders (MD19-M01-D02) ise devletin tanıdığı bir yeterliliğin kâğıt üzerinde nasıl göründüğünü, kodundan seviyesine kadar, bir belge örneğiyle göstermişti. Bu ders o iki dersi birleştiriyor: yapılandırılmış bir programın eğitmen yetkisi, programın kendi tanımladığı bir öğretim bütünlüğüne ve programın kendi kurumlarının yürüttüğü bir değerlendirmeye dayanır.
Mekanizma
Öğretim becerisi nasıl değerlendiriliyor
Değerlendiricilerin eğitmenleri tanımadığı daha sıkı bir tasarım, ama 21 eğitmen ve tek bir program; [C] olarak okuyoruz.
Bu kart, Nesrin'in başhekim yardımcısının sorusunun neden önemli olduğunu gösteriyor. Öğretim becerisi ölçülebiliyor ve bu ölçüm, katılımcıların en azından bir sonucuyla, kaygıyla, ilişkili görünüyor. Daha iyi öğreten eğitmenlerin öğrencilerinde kaygı daha çok azalmış.
Kartın ikinci dersi de önemli: tek bir kişinin değerlendirmesi güvenilir değil. Bir eğitmenin yetkin olup olmadığına tek bir kişi karar verdiğinde, başka biri farklı bir sonuca varabilir. Üç kişinin ortalaması çok daha tutarlı. Bu, eğitmen yollarının neden birden fazla değerlendirici, süpervizör ve basamak içerdiğini açıklıyor: yetki, tek bir kişinin onayından değil, bir sürecin sonucundan doğuyor.
Bir alan kendi standartlarını nasıl kurar
Yetiştiricilerin ortak kararıyla yazılmış bir metin; ölçülmüş bir sonuç taşımadığı için [D].
Önceki derste bu yazıyı, birçok ülkede gözetimin sınırlı olduğunu söylediği için okumuştuk. Burada başka bir yanına bakıyoruz: yazarların bir eğitmen yolunun neleri içermesi gerektiğine dair ölçütler koyması. Yetkinin kaynağı burada açıkça görülüyor: devlet değil, alanın kendi yetiştiricileri. Bir programı öğretme yetkisi, o programı yaşatan topluluğun koyduğu standartlardan geçiyor.
Bu, Nesrin'in sorusunu cevaplıyor. Yapılandırılmış bir programın eğitmen yetkisi, o programın eğitim kurumundan ve onun eğitmen yolundan gelir. Bir kitap okumak, birkaç atölyeye katılmak ya da uzun süredir kendi başına uygulamak, değerli olsa da, bu yolun yerine geçmez.
Bir yetkiyi sorgulamak
Bir eğitmenin yapılandırılmış bir programı öğretme yetkisini sorgularken beş soru sorulabilir.
Hangi program? «Farkındalık öğretiyorum» genel bir ifade; «sekiz haftalık şu programı öğretiyorum» belirli bir iddia. Yetki sorusu ancak belirli bir program için sorulabilir.
Hangi kurumun yolu? Programın kendi eğitim kurumu, eğitmen yolunu tanımlayan kurumdur. Eğitmenin hangi kurumun yolunu tamamladığı sorulur.
Hangi basamaklar? Eğitim, kendi uygulaması, süpervizyonlu öğretim ve değerlendirme. Eğitmenin bu basamakların hangilerini tamamladığı sorulur.
Kim değerlendirdi? Hecht ve arkadaşlarının bulgusu, tek bir değerlendiricinin yetersiz kalabileceğini gösteriyor. Değerlendirmenin nasıl ve kimler tarafından yapıldığı sorulur.
Güncel mi? Kenny ve arkadaşlarının yönergeleri gibi, eğitmen yollarının standartları da değişir. Bir eğitmenin yetkisinin sürekli bir uygulama, süpervizyon ve gelişim ile sürdürülüp sürdürülmediği sorulur.
Sınırlı bir değerlendirme aracı
Bir uyarı: bu puanlama aracı yalnızca kılavuzu olan birkaç kurs düşünülerek hazırlandı. Hecht ve arkadaşlarının çalışması tek bir programın 21 eğitmeniyle yapıldı. Bu araç, her meditasyon öğretimini değerlendirmek için kullanılamaz; bir yoga stüdyosunda, bir kültür merkezinde ya da bir camide yapılan tefekkür çalışması, bu aracın tasarlandığı bağlam değildir. Yetki sorusu, yalnızca bir programın kendi yetki yapısı olduğunda bu biçimde sorulabilir.
Örneklerden okuma
Nesrin'in sorusu
Yetkinin başka yüzleri
Kanıtı okurken
Kısa vakalar
Usta katmanı
Yetkinin kaynağını anlamak, üç ayrımı birlikte tutmayı gerektirir.
Meslek yetkisi ile program yetkisi. Psikolog, doktor ya da öğretmen olarak taşınan meslek yetkisi, belirli bir meditasyon programını öğretme yetkisini kapsamaz. İkisi farklı kaynaklardan gelir.
Program yetkisi ile resmî yeterlilik. Bir programın kendi kurumunun verdiği eğitmen yetkisi, bir önceki derste gördüğümüz resmî mesleki yeterlilikten farklıdır. Biri alanın kendi standardı, öteki bir devlet kaydı.
Bir kez alınan yetki ile sürdürülen yetki. Eğitmen yolları genellikle bir başlangıç yetkisinden sonra sürekli bir uygulama, süpervizyon ve gelişim bekler. Yıllar önce alınmış bir belge, bugünkü yetkinliğin kanıtı olmayabilir.
Bir katılımcının bakış açısından bu ayrımlar soyut görünebilir; ama pratikte bir kayıt formunda, bir broşürde ya da bir tanıtım konuşmasında belirir. Katılımcı bir kursa yazılırken genellikle eğitmenin kim olduğunu değil, kursun adını görür. Kursun adı, arkasında yıllar boyunca biriken araştırmaları, tasarlanmış bir oturum düzenini ve eğitmen yetiştirme sürecini çağrıştırır. Bu çağrışım bir güven yaratır. Eğitmenin o kursun yolundan geçmemiş olması, katılımcının bu güveni yanlış bir yere yerleştirmesine yol açabilir. Bu yüzden yetki sorusu, eğitmenin kendisi kadar katılımcının hakkıyla da ilgilidir: katılımcı, neye katıldığını bilmeyi hak eder.
Bir incelik: yapılandırılmış bir programı öğretme yetkisi olmayan biri, meditasyon öğretemez değildir. Bir eğitmen, kendi yetki sınırını açıkça söyleyerek, belirli bir programın adını kullanmadan farkındalık çalışmaları yürütebilir. Yetki sorusu, bir programın adının ve onun taşıdığı güvenin kullanıldığı anda ortaya çıkar.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yetki sınırı
Bu derslerin sonunda kimsenin eline bir belge geçmez: ne bir sertifika ne de bir kursu öğretme izni. Burada okunanlar, kimseyi kılavuzu olan bir farkındalık kursunun eğitmeni yapmaz; bir kursun adını kullanma hakkı da doğurmaz. O hak, her kursun kendi yetiştirme topluluğunun yolunu tamamlayana o topluluk tarafından tanınır.
Bu ders belirli kurumların adlarını ya da eğitmen yollarının güncel basamaklarını vermez; bu bilgiler değişir ve her programın kendi kaynağından doğrulanmalıdır. Hecht ve arkadaşlarının ve Kenny ve arkadaşlarının çalışmaları özetlerinden okundu.
Kendin dene
Kilit özet
Yapılandırılmış bir programı öğretme yetkisi, ne devletten ne de bir meslek diplomasından gelir; o programın kendi eğitim kurumunun tanımladığı eğitmen yolundan gelir.
Hecht ve arkadaşlarının çalışmasında öğretim becerisi bağımsız değerlendiricilerce ölçülebildi; tek bir değerlendiricinin güvenirliği orta, üç değerlendiricinin ortalaması iyiydi. Daha yüksek öğretim puanları öğrencilerde daha büyük kaygı iyileşmesiyle ilişkiliydi.
Kenny ve arkadaşlarının uluslararası yönergeleri, eğitmen ve yetiştirici standartlarının alanın kendi topluluğu tarafından «yaşayan belgeler» olarak geliştirildiğini gösterir.
Bir yetkiyi sorgulamak beş soru ister: hangi program, hangi kurumun yolu, hangi basamaklar, kim değerlendirdi ve güncel mi?
Bu akademi hiçbir yetki ya da sertifika vermez. Yapılandırılmış bir programın yetkisi olmayan biri de, kendi sınırını açıkça söyleyerek ve programın adını kullanmadan, farkındalık çalışmaları yürütebilir.
Sonraki derse köprü
Nesrin, programı «farkındalık temelli bir grup çalışması» adıyla başlatmaya karar verdi. Ama başhekim yardımcısı bir soru daha soruyor: «Peki sizin yapacağınız şey o programa ne kadar benziyor? Bir programı o program yapan şey nedir?»
«Programı tanımlayan çekirdek» dersi, farkındalık temelli programların ortak çekirdeğini değişebilir uyarlamalarından ayıran çerçeveyi açıklayacak ve bir programı bu çerçeveyle sınıflandıracak.
Anlamadığın bir yer mi var?
Mentor yalnız bu dersin metnine dayanarak cevap verir. Metinde geçmeyen bir şey sorarsan uydurmaz, geçmediğini söyler.