Homeopatinin Dünya Tarihi Akademisi

Ortak temel

Bu akademi homeopatinin ne iddia ettiğini, kanıt düzeylerinin nasıl okunduğunu ve bölümün neyi öğretmediğini yeniden anlatmaz; bunlar bölümün çatısında. Bir kavram ilk geçtiği yerde oradaki dersin koduyla anılır.

1. Modül 1

   Kim anlatıyor: homeopati tarihinin tarihçileri

   3 ders

   Homeopatinin tarihini uzun süre homeopatlar ve onların karşıtları yazdı. Bu modül akademinin okuma kuralını kurar: her kaynağın kimin adına konuştuğunu sormak ve taraflı anlatıyı belge olarak okumak.

   1. Taraflı tarih yazımı (partisan historiography)Jütte'nin «taraflı ve savunmacı tıp tarihi» dönemine ilişkin saptamasını özetler ve bu dönemde tarihi kimlerin yazdığını iki örnekle gösterir.Programda
   2. Bir iddianame olarak tarih: Ameke 1885Ameke'nin İngilizce baskısının İngiliz Homeopati Derneği için yayımlandığını künyeden gösterir ve editör önsözündeki «tıp mesleğinin iddianamesi» çerçevesini değerlendirir.Programda
   3. Göçmenler, misyonerler, orta sınıfFaure'nin incelemede aktarılan tezine göre homeopatinin Alman göçmen ve misyonerlerle yayıldığını ve kentli orta sınıfı çektiğini üç kanıtla açıklar.Programda
2. Modül 2

   Amerika'da kuruluş: 1825–1848

   5 ders

   Homeopati Amerika'ya bir hekimin bavulunda geldi, yirmi yılda ulusal bir derneğe ve bir koleje dönüştü. Bu modül ilk kurumları kendi tarihçilerinin belgeleriyle okur.

   1. Gram ve New York, 1825King'in anlatısına göre Gram'ın 1825'te New York'a gelişini ve ilk takipçilerini özetler ve bu anlatının bir homeopat tarihçiden geldiğini belirtir.Programda
   2. Hering ve Allentown akademisiAllentown'daki Kuzey Amerika Homeopatik Şifa Sanatı Akademisi'nin 1835'te kuruluşunu ve 1836 tüzüğünü iki kurum kaynağından karşılaştırarak anlatır.Programda
   3. Amerikan Homeopati Enstitüsü, 1844Amerikan Homeopati Enstitüsü'nün 1844'teki kuruluşunu King'in dönemlemesiyle açıklar ve King'in «ilk ulusal tıp derneği» iddiasını 1847 tarihli AMA belgesiyle karşılaştırır.Programda
   4. Philadelphia'da bir homeopati kolejiPennsylvania Homeopati Tıp Koleji'nin 1848'deki kuruluş adımlarını Bradford'un içindekiler listesinden sıralar ve «dünyanın en eski homeopati koleji» iddiasını kuruma ait bir sav olarak etiketler.Programda
   5. Kent, Chicago ve SwedenborgKent'in 1900 derslerinin künyesinden Chicago'daki görevini çıkarır ve 1919 baskısının takdim yazısındaki Swedenborg bağını birincil metinden aktarır.Programda
3. Modül 3

   Amerika'da çatışma ve çöküş

   7 ders

   Homeopatinin Amerika'daki büyümesine karşı ilk sistemli itirazlar bir Boston dersinden, bir etik kodundan ve sonunda bir eğitim raporundan geldi. Bu modül bu belgeleri kendi metinlerinden okur ve okulların kapanışını sayılarla izler.

   1. Holmes ve «akraba sanrılar»Holmes'un 1842 Boston derslerinde homeopatiyi kral dokunuşu, katran suyu ve metal çubuklarla aynı dizide neden okuduğunu birincil metinden açıklar.Programda
   2. Holmes'un göl hesabıHolmes'un dokuzuncu, on ikinci ve on yedinci seyreltme derecesi için aktardığı hacim hesabını yeniden kurar ve bu benzetmenin 1842'de nasıl bir argüman işi gördüğünü tartışır.Programda
   3. AMA 1847 etik kodu ve danışma maddesiAMA 1847 kodunun «tekelci dogma» (exclusive dogma) maddesini birincil metinden aktarır ve bu maddenin homeopatlarla ortak danışmayı nasıl dışladığını açıklar.Programda
   4. Bowditch: danışma yasağına içeriden itirazEski AMA başkanı Bowditch'in 1886 konuşmasında homeopatlarla danışmayı reddetmeme gerekçesini özetler ve onu 1847 kodunun maddesiyle karşılaştırır.Programda
   5. Flexner 1910: «tıbbi mezhepler» bölümüFlexner raporunun onuncu bölümünde on beş homeopati okulunun giriş koşulları ve donanımı hakkındaki saptamaları birincil metinden aktarır ve raporun mezhep tıbbına bakışını özetler.Programda
   6. Yirmi iki okuldan yediyeHomeopati kolejlerinin 1900–1918 arasındaki kapanışını Brierley-Jones'un aktardığı sayılarla belgeler ve gerilemenin birden çok nedenini kaynağın sıraladığı biçimde açıklar.Programda
   7. Bakteriyoloji dili ve kavramsal yenilgiBrierley-Jones'un «yok sayma» (nihilation) tezini özetler ve nozodlarla bakteriyoloji dilinin bu tezde neden belirleyici sayıldığını açıklar.Programda
4. Modül 4

   Britanya: bir hastanenin yüz yılı

   4 ders

   Britanya'da homeopatinin kurumsal tarihi büyük ölçüde tek bir hastanenin tarihidir. Bu modül Londra Homeopati Hastanesi'nin 1949 yüzüncü yıl broşürünü bir dönem belgesi olarak okur.

   1. Quin ve Golden Square, 1849Quin'in Londra Homeopati Hastanesi'ni 1849'da kuruşunu ve hastanenin 25 yataktan 163 yatağa büyüyüşünü broşürün verdiği tarih ve sayılarla sıralar.Programda
   2. 1854 kolera istatistiğiBroşürün 1854 kolerasında hastane için verdiği yüzde 16,4 ve yüzde 51,8 ölüm oranlarını «Homeopatik iddia» olarak etiketler ve bu karşılaştırmanın neyi denetlemediğini sıralar.Programda
   3. 1858 Tıp Yasası ve Lord EburyBroşürün anlatısına göre 1858 tıp yasası görüşmelerinde homeopatiyi etkileyen maddeyi ve Lord Ebury'nin rolünü özetler ve yasa metninin kütüphanede bulunmadığını belirtir.Programda
   4. Ulusal Sağlık Hizmeti'ne geçişBroşürdeki 1946 Ulusal Sağlık Hizmeti Yasası güvencesini ve kurulan vakfın amaçlarını aktarır ve Brierley-Jones'un 1948 sonrasına ilişkin değerlendirmesiyle karşılaştırır.Programda
5. Modül 5

   Almanya ve Fransa: devlet, tarihçi, şirket

   4 ders

   Homeopatinin doğduğu ülkede en tartışmalı dönem Nasyonal Sosyalizm yıllarıdır; Fransa'da ise homeopati bir sanayiye dönüştü. Bu modül iki ülkeyi farklı türden belgelerle okur ve her belgenin konumunu söyler.

   1. Yeni Alman Hekimliği (Neue Deutsche Heilkunde)Fortes'e göre Nasyonal Sosyalist sağlık politikasının doğal tedavileri ve homeopatiyi tek bir «sentez» altında toplama amacını ve bu politikanın sonuçlarını üç maddede açıklar.Programda
   2. Bir savunu metni: Jütte 2013Jütte'nin 2013 uzman görüşündeki savunu çizgisini ve 1933 sonrası homeopat yayınlarından aktardığı örnekleri özetler ve metni Fortes'in çözümlemesiyle karşılaştırır.Programda
   3. Fransa'da homeopatinin tarihçileriRamsey'in saptadığı biçimiyle Lyon'daki homeopati tarihi çalışmalarının finansman kaynağını belirtir ve bunun bir tarih yazımı için ne anlama geldiğini tartışır.Programda
   4. Boiron ve sanayileşmeBoiron'un 1932'deki kuruluşunu ve 1930'larda Fransız laboratuvarları arasındaki rekabeti iki kaynaktan anlatır ve şirket belgesinin kendi tarih anlatısını taraf belge olarak etiketler.Programda
6. Modül 6

   Hindistan: saraydan yasaya

   5 ders

   Hindistan homeopatinin bugün en geniş kurumsal yer bulduğu ülkedir. Bu modül bir saray hekiminin anılarından Bengal basınındaki tartışmalara, oradan iki yasaya uzanır.

   1. Honigberger ve Lahor sarayıHonigberger'in Lahor sarayındaki görevini ve kitabının başında homeopatiyle aldığı sonuçlar hakkında yazdığı çekinceli değerlendirmeyi birincil metinden aktarır.Programda
   2. Bengal basınında «bilimsel tıp» tartışmasıDas'ın Bengal tıp basınındaki homeopati–allopati tartışmasından çıkardığı «ana akım» eleştirisini özetler ve homeopatinin Bengal orta sınıfına çekiciliğini kaynağın sıraladığı nedenlerle açıklar.Programda
   3. Homeopati dergileri ve Mahendralal SircarDas'ın andığı homeopati dergilerini ve tartışmanın yürüdüğü genel tıp dergilerini sıralar ve Sircar'ın bu tartışmadaki yerini kaynağın verdiği sınırlar içinde açıklar.Programda
   4. Merkez Homeopati Konseyi Yasası, 1973Hindistan'ın 1973 tarihli 59 sayılı yasasının kurduğu konsey ve merkez sicilini açıklar ve yasanın homeopati tanımına biyokimyasal remedileri katmasını belirtir.Programda
   5. Ulusal Homeopati Komisyonu, 20202020 tarihli 15 sayılı yasanın amaç maddesini ve 1973 siciline kayıtlıların yeni düzene geçişini birincil metinden aktarır ve iki yasayı üç ölçüte göre karşılaştırır.Programda
7. Modül 7

   Latin Amerika ve Osmanlı İstanbul'u

   5 ders

   Brezilya'da homeopati 1840'ta geldi ve 2006'da kamu sağlık sistemine girdi; Meksika'da ev el kitaplarıyla yayıldı. Osmanlı için elimizde yalnız bir yolcu hekimin anlatısı var. Bu modül her bölgenin kaynağını ve kaynağın sınırını birlikte verir.

   1. Mure ve Brezilya, 1840Benoît Mure'ün 1840'ta Brezilya'ya gelişini resmî PNPIC metninden doğrular ve Diniz'in tezini homeopati okulunda yazılmış taraf bir kaynak olarak etiketler.Programda
   2. Homeopati ve spiritizm: ParáSouza'nın Matta Bacellar örneği üzerinden Brezilya'da homeopati ile spiritizmin yakınlaşmasını açıklayan çözümlemesini özetler ve bu yakınlaşmayı besleyen etkenleri sıralar.Programda
   3. PNPIC 2006: kamu sistemine girişBrezilya'da homeopatinin 1979, 1980, 1992 ve 2006 dönüm noktalarını resmî politika belgesinden sıralar ve 971 sayılı bakanlık kararının (Portaria) yerini belirtir.Programda
   4. Meksika'da ev el kitaplarıHernández Berrones'in Comellas el kitabı ve González aile rehberleri üzerinden homeopatinin Meksika pazarında yayılışını ve hastaların tercihinin ağırlığını açıklar.Programda
   5. Honigberger İstanbul'da: teyitsiz bir anlatıHonigberger'in 1836–1838 İstanbul pratiği ve veba gözlemleri hakkındaki anlatısını aktarır ve bağımsız teyit bulunmadığını gerekçesiyle belirtir.Programda
8. Modül 8

   Homeopatiden doğan sistemler: Schüssler ve Bach

   4 ders

   Homeopatinin içinden iki ayrı sistem çıktı: Schüssler'in doku tuzları ve Bach'ın çiçek remedileri. Bu modül ikisinin kuruluşunu ve öğretisini kendi metinlerinden anlatır; remedi–endikasyon bölümlerine girmez.

   1. Schüssler 1873: kısaltılmış terapiSchüssler'in 1873 makalesinin yayımlanışını, Lorbacher'in eleştirisini ve İngilizceye geçişini Boericke ile Dewey'in anlatısından sıralar.Programda
   2. Doku tuzları öğretisiSchüssler sisteminin hücre ve inorganik madde varsayımını birincil metinden betimler, iddiayı «Homeopatik iddia» olarak etiketler ve Hindistan 1973 yasasındaki karşılığını gösterir.Programda
   3. Bach 1931: «Heal Thyself»Bach'ın 1931 metnindeki «hastalık ruh ile zihin arasındaki çatışmanın sonucudur» savını ve Hahnemann'a övgüsünü birincil metinden aktarır ve iddia olarak etiketler.Programda
   4. Bach 1936: Wallingford konuşmalarıBach'ın 1936 Wallingford konuşmalarında sistemine ilişkin sıraladığı dört savı birincil metinden aktarır ve her birinin hangi kanıtla sınanabileceğini belirtir.Programda