Seyreltmenin Kimyası ve Sınır Çizme Akademisi

Ortak temel

Bu akademi homeopatinin ne iddia ettiğini, kanıt düzeylerinin nasıl okunduğunu ve bölümün neyi öğretmediğini yeniden anlatmaz; bunlar bölümün çatısında. Bir kavram ilk geçtiği yerde oradaki dersin koduyla anılır.

1. Modül 1

   Ölçekler: C, D ve LM

   6 ders

   Homeopatik hazırlama bir seyreltme ve çalkalama dizisidir. Bu modül Hahnemann'ın son Organon baskısındaki tarifi ve bugünkü ölçek adlarını okur; her basamağın seyreltme katsayısını sayıyla yazmayı öğretir.

   1. Potentizasyon: Hahnemann'ın iddiasıOrganon §269 dipnotlarındaki mıknatıs benzetmesini ve potenslerin «salt seyreltme» olmadığı savını birincil metinden aktarır ve «Homeopatik iddia» olarak etiketler.Programda
   2. Öğütme (trituration): milyonda birOrganon §270'teki üç öğütme derecesinin her birinde maddenin payını kesir olarak yazar ve üçüncü derecenin sonunda milyonda bire ulaşıldığını hesapla gösterir.Programda
   3. Santesimal ölçek (C)Yüzde bir oranlı basamakları Organon tarifinden ve HC45'teki tanımdan açıklar ve 30C için toplam seyreltme katsayısını on üzeri bir sayı olarak yazar.Programda
   4. Desimal ölçek (D ya da X)Onda bir oranlı ölçeğin HC45'teki tanımını aktarır ve aynı toplam seyreltmeye ulaşmak için D ölçeğinde C ölçeğinin iki katı basamak gerektiğini hesapla gösterir.Programda
   5. LM ölçeği: elli binde birOrganon'daki «1'e 50.000» oranının nasıl türetildiğini kürecik ve damla ölçülerinden açıklar ve laboratuvardaki LM katsayısının neden yaklaşık işaretlendiğini belirtir.Programda
   6. Çalkalama (succussion)Organon'daki yüz güçlü çalkalama tarifini ve makineyle çalkalamaya ilişkin uyarıyı aktarır ve HC45'te çalkalamanın önemine dair tanıklığı karşılaştırır.Programda
2. Modül 2

   Avogadro sınırı

   5 ders

   Bir çözeltide kaç molekül bulunduğu ölçülebilir bir sorudur. Bu modül Avogadro sabitinden başlar ve seyreltme tezgâhında beklenen molekül sayısını hesaplatır; sonuç bir hüküm değil, bir sayıdır.

   1. Mol ve Avogadro sabitiMolün 2019 SI tanımını ve Avogadro sabitinin tam değerini BIPM broşüründen aktarır ve bir moldeki temel birim sayısını bilimsel gösterimle yazar.Programda
   2. Beklenen molekül sayısıSeyreltme tezgâhında başlangıç derişimi, hacim, ölçek ve basamak sayısını girerek beklenen molekül sayısını hesaplar ve sonucu en az bir molekül bulunma olasılığıyla birlikte yorumlar.Programda
   3. 12C ve 24D eşiği1 mol başlangıç ve 1 litre için 12C ile 24D'de beklenen molekül sayısının yaklaşık 0,6 olduğunu hesaplar ve HC45'teki «ultramoleküler seyreltme» tanımıyla ilişkilendirir.Programda
   4. 30C ve 200C katsayılarıChikramane ve arkadaşlarının özetindeki 30C ve 200C seyreltme katsayılarını on üzeri sayı olarak yazar ve 1 mol başlangıç için beklenen molekül sayısını hesaplar.Programda
   5. Damladan küreciğeOrganon'daki kürecik ölçülerinden bir küreciğin taşıdığı sıvı payını hesaplar ve HC45'in şeker küreciklerinin bir «bellek» taşıyıp taşımayacağı sorusunu açıklar.Programda
3. Modül 3

   Su belleği ve suyun yapısı

   3 ders

   «Su belleği» Avogadro sınırına verilen en bilinen yanıttır. Bu modül kavramı savunucusunun tanımıyla sunar, ardından sıvı suyun hidrojen bağı ağına ilişkin ölçümleri ve bir meclis raporunun değerlendirmesini okur.

   1. «Su belleği» (memory of water) kavramıChaplin'in su belleği tanımını aktarır, Milgrom'un kavramın Hahnemann'a değil yirminci yüzyıla ait olduğu notunu belirtir ve iddiayı «Homeopatik iddia» olarak etiketler.Programda
   2. Hidrojen bağının ömrüCowan ve Eaves çalışmalarının özetlerinden sıvı suyun yapı bağıntılarını kaybetme ve bağ değiştirme sürelerini femtosaniye cinsinden yazar ve bu sürelerin bellek iddiası için anlamını tartışır.Programda
   3. Bir meclis raporunda su yapısıHC45'in su yapısı ve akla yatkınlık değerlendirmesini Teixeira'nın kuşkucu özeti ve Milgrom'un savunusuyla yan yana koyar ve üç metnin hangi noktada ayrıştığını belirtir.Programda
4. Modül 4

   Benveniste vakası ve tekrarları

   4 ders

   Su belleği fikri 1988'de bir Nature makalesiyle laboratuvara girdi. Bu modül iddiayı yayımlandığı özetten, tekrar denemelerini kendi özetlerinden okur; özette olmayan ayrıntıya girmez.

   1. Davenas 1988: bazofil deneyiDavenas ve arkadaşlarının özetindeki seyreltme aralığını, degranülasyon oranlarını ve çalkalama koşulunu aktarır ve yayını izleyen soruşturmanın varlığını Benveniste'in Science yanıtının künyesinden gösterir.Programda
   2. Hirst 1993: tekrar denemesiHirst ve arkadaşlarının özgün yöntemi izleyerek yaptığı tekrarın sonucunu özetten aktarır ve açıklayamadıkları değişkenlik kaynağını sonucun bir parçası olarak yorumlar.Programda
   3. Histamin seyreltileri ve kuşkucu bir bakışBelon 2004 çok merkezli çalışmasının bulgusunu yazarların kurum bağıyla birlikte aktarır ve Ennis'in 2010 değerlendirmesindeki standartlaştırma sorununu karşılaştırır.Programda
   4. Dijital biyoloji ve DARPA tekrarıThomas'ın anlattığı 1991 ve 1995 dijital sinyal deneylerini sıralar ve Jonas ve arkadaşlarının Benveniste'in katıldığı tekrar denemesinin sonucunu özetten aktarır.Programda
5. Modül 5

   Yeni açıklama modelleri ve ölçüm sorunu

   6 ders

   Benveniste'ten sonra homeopatiyi açıklamak için elektromanyetik sinyal, nanopartikül ve termolüminesans önerildi. Bu modül her modeli kendi kaynağından sunar, sonra yüksek seyreltme ölçümlerinin ortak hata kaynaklarını sıralar.

   1. Montagnier 2009: elektromanyetik sinyal iddiasıMontagnier ve arkadaşlarının 2009 özetindeki bakteriyel DNA kaynaklı sinyal iddiasını aktarır, «Homeopatik iddia» ile karşılaştırır ve özetin hangi tekrarı içermediğini belirtir.Programda
   2. Montagnier 2011: düzenek ve kontrollerMontagnier 2011 makalesindeki düzeneği, kontrolleri ve seyreltme aralığını sıralar ve bu aralığı 12C eşiğindeki seyreltme katsayısıyla sayısal olarak karşılaştırır.Programda
   3. Nanopartikül hipoteziChikramane ve arkadaşlarının metal kökenli ürünlerde nanopartikül bulduklarını söyleyen özetini aktarır ve bulgunun Avogadro hesabıyla nasıl ilişkilendirildiğini açıklar.Programda
   4. Nanopartikülden etki modelineBell ve Koithan'ın önerdiği dört basamaklı modeli sıralar ve her basamağın deneysel kanıt mı yoksa varsayım mı olduğunu metinden ayırt eder.Programda
   5. TermolüminesansRey'in düşük sıcaklık termolüminesans yöntemini ve özetteki bulguyu aktarır ve çözünmüş gaz fazının rolüne ilişkin önerinin ne anlama geldiğini açıklar.Programda
   6. Kirlilik ve ölçüm sorunuYüksek seyreltme deneylerinde başka moleküller, çözünmüş gazlar ve gözden kaçan yapaylıklar gibi üç hata kaynağını kaynaklardan sıralar ve her biri için bir kontrol önerir.Programda
6. Modül 6

   Ön olasılık ve Bayes

   5 ders

   Bir mekanizmanın akla yatkınlığı, bir deneme sonucunun nasıl okunacağını değiştirir mi? Bu modül tartışmanın iki tarafını ve kullandıkları hesabı öğretir; genel Bayesçi doğrulama kuramı P22-D02-M04'tedir.

   1. Mekanizma mı, etkililik miHC45'in bir tedavinin nasıl işlediğinden çok işleyip işlemediğini öne alan ilkesini aktarır ve raporun akla yatkınlık eksikliğini etkililikten ayrı tuttuğu paragrafı açıklar.Programda
   2. Ön olasılık (prior probability)Atwood ile Gorski ve Novella'nın kanıta dayalı tıbbın ön olasılığı ihmal ettiği savını özetler ve «bilime dayalı tıp» önerisini kendi ifadeleriyle aktarır.Programda
   3. Pozitif öngörü değeri hesabıIoannidis'in PPV formülüyle güç, anlamlılık düzeyi ve ön oranın farklı değerleri için anlamlı bir bulgunun doğru olma olasılığını hesaplar.Programda
   4. Bayes faktörü ve p değeriGoodman'ın Bayes faktörü ile p değeri arasındaki ayrımını ve Pandolfi ile Carreras'ın düşük ön olasılıklı hipotezlerdeki anlamlılık uyarısını özetlerden aktarır.Programda
   5. Akla yatkınlık yanlılığı itirazıRutten ve arkadaşlarının «bulmaca benzetmesi» ile ön inancın kanıt okumasını çarpıttığı savını aktarır ve bu savın hangi ampirik iddiaya dayandığını belirtir.Programda
7. Modül 7

   Sınır çizme: homeopati bir vaka olarak

   7 ders

   Bilim felsefesinde sınır çizme sorunu homeopatiyi sık sık örnek olarak kullanır; homeopatlar da kendi felsefi savunmalarını geliştirdi. Bu modül iki tarafı aynı ölçütlerle okur; genel kuram P22-D01-M02 ve P22-D05'tedir.

   1. Yanlışlanabilirlik homeopatiye uygulanıncaFasce'nin yanlışlanabilir sözde bilim örneğini ve Hansson'un Popper bölümünü kullanarak homeopatik bir önermenin yanlışlanabilir olup olmadığını sınar ve ölçütün sınırını açıklar.Programda
   2. Açıklama modellerinin sırasıWaisse ve Bonamin'in yaşam gücünden bugüne açıklama modelleri dizisini aktarır ve bu diziyi Lakatos'un ilerleyen ve yozlaşan program ölçütüyle değerlendirir.Programda
   3. Sözde kuram tanıtımı (pseudo-theory promotion)Hansson'un sözde kuram tanıtımı ile bilim inkârı ayrımını aktarır ve homeopatinin bu ayrımda neden ilk türe örnek verildiğini açıklar.Programda
   4. Bağlantısızlık ölçütüSchmaltz ve Lilienfeld'in bağlantısızlık ölçütünü ve Fasce'nin homeopatinin daha iyi bir kuram önermeden yerleşik bilgiyle çeliştiği saptamasını karşılaştırır.Programda
   5. Paradigma savunmasıSwayne'in homeopati için yeni bir tıp paradigması çağrısını özetler ve bu çağrıyı Kuhn'un paradigma kavramının SEP'teki betimlemesiyle karşılaştırır.Programda
   6. Zayıf kuantum kuramı ve dolanıklıkWalach'ın homeopatiyi genelleştirilmiş dolanıklık örneği olarak yeniden kuran modelini özetten aktarır ve modelin hangi sınanabilir öngörüyü içerip içermediğini belirtir.Programda
   7. İstatistiğin ötesinde değerlendirme çağrısıSchmidt'in homeopatinin yalnız istatistiksel kanıtla değerlendirilmemesi gerektiği savını ve üç düşünce geleneği tezini aktarır ve bu savın kanıt sorusuyla ilişkisini tartışır.Programda